اکثر مشکلات پوشش سازگار، مشکلات پوشش نیستند. آنها تصمیمات طراحی و فرآیند هستند که ماه ها قبل، قبل از اینکه اولین تخته به ماشین پوشش برسد، گرفته شده است.
در پروژه های پوشش که ما با تیم های EMS و OEM بررسی می کنیم، همان الگوهای شکست بارها و بارها ظاهر می شوند: پوشش بر روی کانکتورها، مواد غیر سخت شده تحت قطعات بلند،ضخامت که در کوپن خوب اندازه گیری می شود اما در تخته شکست می خورد، و بازرسی که نمی تواند نقص هایی را که قرار است تشخیص دهد را ببیند. هیچ یک از این موارد ناشی از یک ماده بد نیست. آنها ناشی از تصمیماتی هستند که هرگز به طور صریح انجام نشده است.
این مقاله رویکردی مخالف با راهنمای استاندارد "پوشش سازگار چیست" را اتخاذ می کند. به جای توصیف شیمی،هفت تصمیم را که تعیین می کنند که آیا این فرآیند در تولید انبوه ادامه خواهد یافت، فهرست می کند.، و سوالاتی که یک مهندس طراحی یا فرآیند باید قبل از آزاد کردن یک صفحه به خط پوشش پاسخ دهد.
انتخاب پوشش معمولاً با نام ماده شروع می شود: آکریلیک، سیلیکون، پلی اورتان.نقطه شروع محیط است که محصول در واقع در زمینه می بیند.
یک تخته که ده سال در یک کابینت رطوبت کنترل شده و یک تخته که در یک کابینت در فضای باز در آب و هوای ساحلی نصب شده است، به پوشش یکسان نیاز ندارند، حتی اگر مدار یکسان باشد.مه نمکی، رطوبت فشرده سازی، اتمسفر حاوی گوگرد، مواد شیمیایی تمیز کننده، ولتاژ بالا و چرخه حرارتی هر یک از آنها به روش متفاوتی به مونتاژ حمله می کنند و هر یک از ویژگی های مختلف فیلم را نشان می دهد.
قانون عملی این است که ابتدا محیط را بنویسید، سپس هدف حفاظت، سپس مواد. اگر مواد اول انتخاب شود، فرآیند معمولاً متناسب با مواد تنظیم می شود.و نیاز اصلی به حفاظت به آرامی از مشخصات ناپدید می شود.
هر فرآیند پوشش متناسب دارای مناطقی است که باید بدون پوشش باقی بماند: کانکتورها، نقاط آزمایش، پین های فشار، سنسورهای نوری، رله ها و هر سطحی که باید تماس الکتریکی داشته باشد یا حرکت کند.
هنگامی که این مناطق در طول طراحی تعریف می شوند، می توانند در برنامه پوشش، در قاب ماسکی مانند استنسیل، یا در طرح پانل مورد استفاده قرار گیرند. هنگامی که در طبقه تولید کشف می شوند،با نوار نواري دستگير مي شوند، پلاگین های سیلیکونی، و نیروی دستی، و هزینه برای هر تخته پرداخت می شود.
نشانه ای که نشان می دهد یک تخته که برای پوشش طراحی نشده است، یک عملیات پوشاندن با بیش از چند مرحله دستی است. در آن نقطه فرآیند پوشش دیگر خودکار نیست،مهم نيست که دستگاه چقدر خوب باشه.

پوشش در گوشه ها حرکت نمی کند. اجزای بلند باعث ایجاد مناطق سایه دار می شوند که اسپری نمی تواند به آنها برسد و خوشه های متراکم موی عروقی ایجاد می کنند که مواد را از جایی که مورد نیاز است جذب می کنند.
دو پارامتر این را در یک ماشین پوشش انتخابی کنترل می کنند: زاویه شیر نسبت به صفحه و فاصله به سطح.اسپری عمودی مناطق صاف را به خوبی پوشش می دهد اما دیوارهای جانبی قسمت های بلند را خشک می کندیک شیر زاویه ای به دیواره های جانبی و نوار سایه دار بین اجزای بلند می رسد، اما در صورت استفاده مجدد از همان برنامه، یک فیلم نازک تر در مناطق صاف تولید می کند.
به همین دلیل است که ماشین های چند محوری با شیب شیر قابل برنامه ریزی وجود دارند. همچنین به همین دلیل است که برنامه پوشش نوشته شده برای یک طرح تخته به ندرت بدون تنظیم به دیگری منتقل می شود.اگه يه پروسه به "هرچي که از بالا اومده رو پر کن و اميدوار باش" متکي باشه، مشکل سایه گذاری یک یا دو سال بعد به عنوان خرابی خوردگی ظاهر می شود، نه به عنوان یک نقص در خط.

پوشش های ضد اشعه UV جذاب هستند چون در عرض چند ثانیه درمان می شوند. اما نور UV فقط به چیزی که می تواند ببیند می رسد. زیر قطعات، داخل کانکتورها و در سایه قطعات بلند،پوشش مرطوب باقی می ماند مگر اینکه ماده شیمیایی نیز دارای رطوبت ثانویه یا درمان حرارتی باشد..
بنابراین تصمیم گیری این نیست که "UV یا حرارتی" بلکه این است که "راه درمان منطقه سایه دار چیست و چه مدت طول می کشد".یک خط طراحی شده برای یک درمان UV سی ثانیه و یک اقامت پنج دقیقه ای شکست خواهد خورد اگر درمان سایه نیاز به چهار ساعت، چون تخته ها خیلی قبل از اینکه فیلم به طور کامل خشک شود، دستکاری و بسته بندی می شوند.
منطق مشابه برای ضد آفتاب و ضد آفتاب استفاده می شود. IR سطح را به سرعت گرم می کند و فیلم های نازک را در مناطق در معرض قرار می دهد.محرک گرما را به حفره ها می رساند و برای تجمعات متراکم تر است. انتخاب فر قبل از شیمی یک راه قابل اعتماد برای ایجاد یک خط است که سریع اجرا می شود و به آرامی شکست می خورد.
"ضخامت پوشش: 50 μm" یک مشخصات نیست. این یک هدف بدون مرز است. آنچه تولید نیاز دارد یک پنجره است: حداقل ضخامت که حفاظت را تضمین می کند،و حداکثر که از ترکیدن جلوگیری می کند، حباب و تداخل با کانکتورها و محفظه ها.
ضخامت بستگی به نوع شیر، الگوی اسپری، سرعت ضربه، لزگی مواد و تعداد عبور دارد. هر یک از آنها را تغییر دهید و فیلم تغییر می کند.یک فرآیند پایدار است که پنجره شناخته شده است، روش اندازه گیری تعریف می شود و پارامترهای ماشین که فرآیند را در پنجره نگه می دارند مستند می شوند.
همچنین مهم این است که در کجا ضخامت اندازه گیری می شود. کوپن ها، تابلوهای شاهدان و مکان های واقعی تخته می توانند نتایج متفاوتی را ارائه دهند.اگر معیار پذیرش مشتری بر مبنای یک مکان خاص در مجموعه باشد، اندازه گیری در جای دیگری باعث می شود که کاغذی درست به نظر برسد و محافظت که درست نیست.
بازرسی اغلب پس از طراحی فرآیند مشخص می شود، که عقب است. روش بازرسی تصمیم می گیرد که کدام نقص ها کشف می شوند و کدام نقص ها به مشتری می رسند.
یک برنامه بازرسی واقع بینانه این روش ها و حالت هایی را ترکیب می کند که هر کدام از آنها مسئول آن هستند.

هر خط پوشش در نهایت یک تخته را تولید می کند که نیاز به تعمیر دارد. نحوه تعمیر آن تخته به ماده بستگی دارد: پوشش های آکریلیک و UV اغلب می توانند به صورت محلی پوست شوند یا حل شوند.سیلیکون سخته ولی امکان داره، پلی اورتان و اپوکسی سخت هستند و پارلین نیاز به حذف مکانیکی دارد.
اگر روش تعمیر در مرحله طراحی توافق نشود، اولین صفحه معیوب به توقف تولید تبدیل می شود.تخته ای که تعمیر می شود، دوباره با دست پوشش داده شده و بدون ضخامت و یا تایید سفت شدن به خط برگردانده شده است یک ادعای تضمین در انتظار تاریخ است.
ساده ترین کنترل این است که به صورت کتبی تعریف شود که کدام اجزای قابل بازکاری هستند، کدام روش حذف پوشش تایید شده است و چه بازرسی پس از پوشش مجدد لازم است.
هفت تصمیم بالا را می توان در تعداد کمی از هیئت مدیره آزمایش کرد.
این تسلسل روزها طول می کشد، نه ماه ها، و این مانع از گران ترین نتیجه در یک پروژه پوشش: یک خط است که نصب، راه اندازی،و بعد دوباره طراحی شد چون پنجره فرآیند هرگز تعریف نشده بود.

پوشش سازنده زمانی کار می کند که به عنوان بخشی از محصول طراحی شده باشد، نه در پایان فرآیند به آن اضافه شود. محیط زیست، مناطق نگهدارنده، سایه بخش، روش درمان، پنجره ضخامت،نقشه برداری بازرسی، و مسیر بازکاری تصمیمات هستند و هر کدام هزینه ای دارند که در طول طراحی یا در طول تولید پرداخت می شود.
همین اصل برای انتخاب تجهیزات نیز صدق می کند. یک ماشین پوشش تنها به اندازه پنجره فرآیند که از آن خواسته می شود، خوب است.دستگاه پوشش فرعی انتخابی HP-730وخط پوشش سازگاری اتوماتیکدر کنار مواد، برنامه و روش بازرسی مشخص شده است نه به عنوان سخت افزار مستقل.
تخته هایی که این مسیر را دنبال می کنند می توانند از قبل تایید شوند؛مطالعه موردی پوشش سازگاری الکترونیک خودرونشان می دهد که چگونه یک خط تولید دو طرفه از پنجره فرآیند به بیرون تعریف شد.آزمایش نمونه پوششاین سریع ترین راه برای پیدا کردن کدام یک از هفت تصمیم که طراحی فعلی شما برای شما گرفته است.
در مورد یک تخته یا ماده خاص؟صفحه تماس هايپايو طرح را به همراه محیط استفاده نهایی ارسال می کنیم؛ ما با یک پیشنهاد فرآیند، نه یک صفحه کاتالوگ، برمی گردیم.
اکثر مشکلات پوشش سازگار، مشکلات پوشش نیستند. آنها تصمیمات طراحی و فرآیند هستند که ماه ها قبل، قبل از اینکه اولین تخته به ماشین پوشش برسد، گرفته شده است.
در پروژه های پوشش که ما با تیم های EMS و OEM بررسی می کنیم، همان الگوهای شکست بارها و بارها ظاهر می شوند: پوشش بر روی کانکتورها، مواد غیر سخت شده تحت قطعات بلند،ضخامت که در کوپن خوب اندازه گیری می شود اما در تخته شکست می خورد، و بازرسی که نمی تواند نقص هایی را که قرار است تشخیص دهد را ببیند. هیچ یک از این موارد ناشی از یک ماده بد نیست. آنها ناشی از تصمیماتی هستند که هرگز به طور صریح انجام نشده است.
این مقاله رویکردی مخالف با راهنمای استاندارد "پوشش سازگار چیست" را اتخاذ می کند. به جای توصیف شیمی،هفت تصمیم را که تعیین می کنند که آیا این فرآیند در تولید انبوه ادامه خواهد یافت، فهرست می کند.، و سوالاتی که یک مهندس طراحی یا فرآیند باید قبل از آزاد کردن یک صفحه به خط پوشش پاسخ دهد.
انتخاب پوشش معمولاً با نام ماده شروع می شود: آکریلیک، سیلیکون، پلی اورتان.نقطه شروع محیط است که محصول در واقع در زمینه می بیند.
یک تخته که ده سال در یک کابینت رطوبت کنترل شده و یک تخته که در یک کابینت در فضای باز در آب و هوای ساحلی نصب شده است، به پوشش یکسان نیاز ندارند، حتی اگر مدار یکسان باشد.مه نمکی، رطوبت فشرده سازی، اتمسفر حاوی گوگرد، مواد شیمیایی تمیز کننده، ولتاژ بالا و چرخه حرارتی هر یک از آنها به روش متفاوتی به مونتاژ حمله می کنند و هر یک از ویژگی های مختلف فیلم را نشان می دهد.
قانون عملی این است که ابتدا محیط را بنویسید، سپس هدف حفاظت، سپس مواد. اگر مواد اول انتخاب شود، فرآیند معمولاً متناسب با مواد تنظیم می شود.و نیاز اصلی به حفاظت به آرامی از مشخصات ناپدید می شود.
هر فرآیند پوشش متناسب دارای مناطقی است که باید بدون پوشش باقی بماند: کانکتورها، نقاط آزمایش، پین های فشار، سنسورهای نوری، رله ها و هر سطحی که باید تماس الکتریکی داشته باشد یا حرکت کند.
هنگامی که این مناطق در طول طراحی تعریف می شوند، می توانند در برنامه پوشش، در قاب ماسکی مانند استنسیل، یا در طرح پانل مورد استفاده قرار گیرند. هنگامی که در طبقه تولید کشف می شوند،با نوار نواري دستگير مي شوند، پلاگین های سیلیکونی، و نیروی دستی، و هزینه برای هر تخته پرداخت می شود.
نشانه ای که نشان می دهد یک تخته که برای پوشش طراحی نشده است، یک عملیات پوشاندن با بیش از چند مرحله دستی است. در آن نقطه فرآیند پوشش دیگر خودکار نیست،مهم نيست که دستگاه چقدر خوب باشه.

پوشش در گوشه ها حرکت نمی کند. اجزای بلند باعث ایجاد مناطق سایه دار می شوند که اسپری نمی تواند به آنها برسد و خوشه های متراکم موی عروقی ایجاد می کنند که مواد را از جایی که مورد نیاز است جذب می کنند.
دو پارامتر این را در یک ماشین پوشش انتخابی کنترل می کنند: زاویه شیر نسبت به صفحه و فاصله به سطح.اسپری عمودی مناطق صاف را به خوبی پوشش می دهد اما دیوارهای جانبی قسمت های بلند را خشک می کندیک شیر زاویه ای به دیواره های جانبی و نوار سایه دار بین اجزای بلند می رسد، اما در صورت استفاده مجدد از همان برنامه، یک فیلم نازک تر در مناطق صاف تولید می کند.
به همین دلیل است که ماشین های چند محوری با شیب شیر قابل برنامه ریزی وجود دارند. همچنین به همین دلیل است که برنامه پوشش نوشته شده برای یک طرح تخته به ندرت بدون تنظیم به دیگری منتقل می شود.اگه يه پروسه به "هرچي که از بالا اومده رو پر کن و اميدوار باش" متکي باشه، مشکل سایه گذاری یک یا دو سال بعد به عنوان خرابی خوردگی ظاهر می شود، نه به عنوان یک نقص در خط.

پوشش های ضد اشعه UV جذاب هستند چون در عرض چند ثانیه درمان می شوند. اما نور UV فقط به چیزی که می تواند ببیند می رسد. زیر قطعات، داخل کانکتورها و در سایه قطعات بلند،پوشش مرطوب باقی می ماند مگر اینکه ماده شیمیایی نیز دارای رطوبت ثانویه یا درمان حرارتی باشد..
بنابراین تصمیم گیری این نیست که "UV یا حرارتی" بلکه این است که "راه درمان منطقه سایه دار چیست و چه مدت طول می کشد".یک خط طراحی شده برای یک درمان UV سی ثانیه و یک اقامت پنج دقیقه ای شکست خواهد خورد اگر درمان سایه نیاز به چهار ساعت، چون تخته ها خیلی قبل از اینکه فیلم به طور کامل خشک شود، دستکاری و بسته بندی می شوند.
منطق مشابه برای ضد آفتاب و ضد آفتاب استفاده می شود. IR سطح را به سرعت گرم می کند و فیلم های نازک را در مناطق در معرض قرار می دهد.محرک گرما را به حفره ها می رساند و برای تجمعات متراکم تر است. انتخاب فر قبل از شیمی یک راه قابل اعتماد برای ایجاد یک خط است که سریع اجرا می شود و به آرامی شکست می خورد.
"ضخامت پوشش: 50 μm" یک مشخصات نیست. این یک هدف بدون مرز است. آنچه تولید نیاز دارد یک پنجره است: حداقل ضخامت که حفاظت را تضمین می کند،و حداکثر که از ترکیدن جلوگیری می کند، حباب و تداخل با کانکتورها و محفظه ها.
ضخامت بستگی به نوع شیر، الگوی اسپری، سرعت ضربه، لزگی مواد و تعداد عبور دارد. هر یک از آنها را تغییر دهید و فیلم تغییر می کند.یک فرآیند پایدار است که پنجره شناخته شده است، روش اندازه گیری تعریف می شود و پارامترهای ماشین که فرآیند را در پنجره نگه می دارند مستند می شوند.
همچنین مهم این است که در کجا ضخامت اندازه گیری می شود. کوپن ها، تابلوهای شاهدان و مکان های واقعی تخته می توانند نتایج متفاوتی را ارائه دهند.اگر معیار پذیرش مشتری بر مبنای یک مکان خاص در مجموعه باشد، اندازه گیری در جای دیگری باعث می شود که کاغذی درست به نظر برسد و محافظت که درست نیست.
بازرسی اغلب پس از طراحی فرآیند مشخص می شود، که عقب است. روش بازرسی تصمیم می گیرد که کدام نقص ها کشف می شوند و کدام نقص ها به مشتری می رسند.
یک برنامه بازرسی واقع بینانه این روش ها و حالت هایی را ترکیب می کند که هر کدام از آنها مسئول آن هستند.

هر خط پوشش در نهایت یک تخته را تولید می کند که نیاز به تعمیر دارد. نحوه تعمیر آن تخته به ماده بستگی دارد: پوشش های آکریلیک و UV اغلب می توانند به صورت محلی پوست شوند یا حل شوند.سیلیکون سخته ولی امکان داره، پلی اورتان و اپوکسی سخت هستند و پارلین نیاز به حذف مکانیکی دارد.
اگر روش تعمیر در مرحله طراحی توافق نشود، اولین صفحه معیوب به توقف تولید تبدیل می شود.تخته ای که تعمیر می شود، دوباره با دست پوشش داده شده و بدون ضخامت و یا تایید سفت شدن به خط برگردانده شده است یک ادعای تضمین در انتظار تاریخ است.
ساده ترین کنترل این است که به صورت کتبی تعریف شود که کدام اجزای قابل بازکاری هستند، کدام روش حذف پوشش تایید شده است و چه بازرسی پس از پوشش مجدد لازم است.
هفت تصمیم بالا را می توان در تعداد کمی از هیئت مدیره آزمایش کرد.
این تسلسل روزها طول می کشد، نه ماه ها، و این مانع از گران ترین نتیجه در یک پروژه پوشش: یک خط است که نصب، راه اندازی،و بعد دوباره طراحی شد چون پنجره فرآیند هرگز تعریف نشده بود.

پوشش سازنده زمانی کار می کند که به عنوان بخشی از محصول طراحی شده باشد، نه در پایان فرآیند به آن اضافه شود. محیط زیست، مناطق نگهدارنده، سایه بخش، روش درمان، پنجره ضخامت،نقشه برداری بازرسی، و مسیر بازکاری تصمیمات هستند و هر کدام هزینه ای دارند که در طول طراحی یا در طول تولید پرداخت می شود.
همین اصل برای انتخاب تجهیزات نیز صدق می کند. یک ماشین پوشش تنها به اندازه پنجره فرآیند که از آن خواسته می شود، خوب است.دستگاه پوشش فرعی انتخابی HP-730وخط پوشش سازگاری اتوماتیکدر کنار مواد، برنامه و روش بازرسی مشخص شده است نه به عنوان سخت افزار مستقل.
تخته هایی که این مسیر را دنبال می کنند می توانند از قبل تایید شوند؛مطالعه موردی پوشش سازگاری الکترونیک خودرونشان می دهد که چگونه یک خط تولید دو طرفه از پنجره فرآیند به بیرون تعریف شد.آزمایش نمونه پوششاین سریع ترین راه برای پیدا کردن کدام یک از هفت تصمیم که طراحی فعلی شما برای شما گرفته است.
در مورد یک تخته یا ماده خاص؟صفحه تماس هايپايو طرح را به همراه محیط استفاده نهایی ارسال می کنیم؛ ما با یک پیشنهاد فرآیند، نه یک صفحه کاتالوگ، برمی گردیم.